Weet je wat?
Ik denk dat we beter rustig vertrekken.
Je moet me iets beloven.
Je mag me nooit als informant gebruiken.
Je mag me nooit om zo'n dingen vragen. Het zou ons uiteen drijven.
Beloof je me dat? - Ja.
Ik hoop dat deze oorlog snel voorbij is.
Waarom raak ik hier niet uit?
Ik wou dat ik weg kon gaan en nooit meer terugkomen.
Naar waar zou je gaan?
Naar Stockholm.
De oorlog duurt nog wel even.
Je moet niet bang zijn. - Nee?
Ik zal op je passen.
Echt? - Ja.
Ik ben Joergen.
Heb je even?
Hoe heet je?
Morten.
Pas goed op m'n vrouw en dochter. Verstaan?
Ja. - Heb je een job?
Verdien je geld? - Ja.
Morten, je moet goed zijn voor m'n dochter, hoor je?
Als ik ooit hoor dat je dat niet bent...
...dan kom ik terug.
Begrepen? - Ja.
Uw koffie.
Je draagt een hoed.
Dat is goed.
Er staat nu 20.000kr op je hoofd. - Ik weet het.
Dat kan verleidelijk zijn. Slimme zet van Hoffmann.
Laat me hem neerschieten. - Nee, dat sta ik niet toe.
Ik heb een andere opdracht voor jullie. Ik heb de verrader gevonden.
Het is helaas iemand van ons. Mevr. Ketty Selmer-Sjöberg.
Ze moet meteen geliquideerd worden.
Dit klopt niet. - Niet?
Ik ken haar.
Ze is een boodschapper.
Ze danste vroeger. - Ik weet alles over haar.
Ze is mijn boodschapper. Ze weet al wat er te weten valt.
Als we nu niet toeslaan, worden we binnenkort zelf geëlimineerd.
Waarom heeft ze Bent nog niet aangegeven?
Waarom verraadt ze Carl en De Slimme, als ze voor Bent 20.000kr kan krijgen?
Dat moet je Bent vragen.
Ze is een dubbelspionne, trouw aan niemand.
Hoffmann heeft haar misleid en zij gaf hem meer en meer informatie.
Nu zit ze vast.
Zal ik het doen?
Nee.
Vertrouwelijk.
Bent? Wat doe jij hier?
Leuk je te zien.
Ga zitten.
Voor wie werk je?
Voor Winther natuurlijk, hou nu op. - Verkeerd antwoord.
Wie vroeg je om mij te tekenen? - Niemand.
Waarom dan die tekening?
Ik zat aan je te denken.
Waarom ga je zo vaak naar het Dagmarhuis?
Ik heb een reispas nodig.
Kijk, het visum... - Voor wie werk je?
Dat kan ik je niet vertellen. - Voor wie werk je?
Ik werk voor de veiligheidsdienst van het leger.
En voor Winther.
Ik breng documenten heen en terug.
Ik geef informatie door. Ik volg bevelen, net als jij.
Jij hebt ze verraden, niet?
Waarom gaf je ze aan?
- Wat is dit?
Hoeveel kreeg je ervoor? - Wie beweert dit?
Winther?
Hij is een fraudeur, een echte bedrieger.
Pas op wat je zegt. Hij volgt bevelen rechtstreeks van Londen.
Van Londen? Komaan. - Jawel.
Hij ontvangt opdrachten van... - Ja, hij krijgt opdrachten.
Maar niet van de Britten.
Ik zal je iets laten zien.
Dit zijn kopieën van contracten tussen Winther en Gilbert.
In Stockholm liggen nog kopieën hiervan.
Winther was Gilberts legaal adviseur voor jaren.
Ze werkten samen en verdienden veel geld.
Véél geld, Bent.
Uiteindelijk moet Winther ingezien hebben...
...dat zijn zaken met Gilbert als landverraad zouden gezien worden.
Gilbert was immers een hoge Duitse officier.
Als de oorlog eindigde, zou Winther aangeklaagd worden als collaborateur.
En ook zijn relaties met Seibold zouden onderzocht worden.
Hij zou de gevangenis ingaan. Daarom zag hij geen andere mogelijkheid.
Hij moest ze uit de weg ruimen.
Zowel Gilbert als Seibold.
En hij gebruikte jullie daarvoor.
Dit zijn vervalsingen. - Ze zijn echt.
Winther is een crimineel. Ik weet teveel en ik heb bewijzen.
Dus nu moet ik ook opgeruimd worden. - Het waren Duitse spionnen.
Duitse spionnen? Nee.
Gilbert en mevr. Lorentzen waren Duitse verzetsstrijders.
Seibold was een spion. Maar hem kregen jullie niet te pakken, hè?
Gilbert manipuleerde mensen. En hij had lijfwachten van de Gestapo...
Dat waren geen lijfwachten, Bent.
Gilbert had huisarrest vanwege antinazistische bezigheden.
Als Hoffmann Gilbert had willen beschermen, hadden jullie hem niets kunnen doen.
Denk je dat Hoffmann het erg vindt dat Gilbert dood is?
Nee, jullie hebben hem een plezier gedaan. - En mevrouw Lorentzen?
Als Gilberts secretaresse wist ze van zijn contacten met Winther.
Ze streed ook mee tegen Hitler.
Ze was vooral een lieve vrouw die gevangen raakte tussen twee mannen.
En Winther?
Werkt Winther voor de Gestapo?
Nee. Hij is gewoon zijn sporen aan het uitwissen.
Is Winther hier? - Winther is naar Stockholm gevlucht.
Ze hebben alles ontdekt.
Maak toch dat je wegkomt man!
Ze had gelijk. Winther is gevlucht.
We hebben onschuldige mensen vermoord.
Aksel Winther heeft nooit voor de Britten gewerkt.
Iedereen die iets wist, moest afgemaakt worden. Enkel Ketty nog.
We hebben onschuldige... - Hou je mond, verdomme!
Hou je mond.
Ik heb verdorie geen onschuldige mensen vermoord.
Een Duitse officier is geen onschuldige.
Kom je me vertellen dat hij in het verzet zat? Ben je gek?
En Winther. Wat had je gedacht? Zo zijn alle rijken toch.
Hebzuchtige hufters.
Je had haar moeten neerschieten toen je er de kans voor had.
Waar heb je het over?
Ze misleidt je. - Pas op wat je zegt.
Een vrouw kent je echte naam, je neukt haar en poef, ze is een orakel.
Hou je mond! - Ik zeg wat ik wil.
Ik heb geen onschuldigen neergeschoten. Begrepen?
Waarom zag ik het niet?
Waarom zag ik het niet gebeuren?
Nu zit hij in Stockholm...
...terwijl de Gestapo ons achternazit.
Is dat eerlijk?
Er is niets meer eerlijk of oneerlijk. Het is oorlog.
We kiezen zelf ons doelwit en elimineren hem.
Hoffmann. - Ja.
Kom op.
Kom op, moordenaar.
Rustig, kalm. - Waar is hij?
Waar is hij? - Achterin.
Vlam?
Ik heb een voorstel.
We verlaten allebei dit pand.
Ik schort de jacht op u voor 24 uur op.
U gaat naar Zweden en blijft daar tot het einde van de oorlog. En dit gesprek...
...heeft nooit plaatsgevonden.
Hebt u al over de gevolgen nagedacht...
...als u de chef van de Gestapo liquideert?
Wilt u de oorlog niet overleven? - Ik overleef wel.
Dat zou me verrassen. Dat past niet bij uw karakter.
U bent een fanatieker, een terrorist. Die sterven altijd.
Zeg me eens...
Denkt u echt dat u met al dat geschiet iets kan veranderen?
U bent een instrument voor anderen, wier motieven niet zo zuiver zijn als de uwe.
Eerst dacht ik dat u het brein achter al deze heldhaftige acties was.
Maar nee, het was Winther.
Hoe hebt u hem ooit serieus kunnen nemen? Hij is totaal onbetrouwbaar.
En nu wilt u het overnemen.
U werd verraden en nu moet de Gestapo-chef eraan geloven. Maar waarom?
Wat zou dat veranderen?
Wij lijken op elkaar.
Ik hou van Denemarken.
U houdt van Denemarken.
Het mooie landschap in Noordzeeland.
Waarom werken we niet samen?
U hebt gelijk, de nationaal-socialistische idee was goed, maar onmogelijk.
Teveel emoties.
Ziet u wat deze idee de wereld heeft aangedaan?
Maar zie mij als iets anders, als een mogelijkheid.
Ik heb mijn idealen opgegeven, ik moet overleven.
En ik wil dat u ook overleeft. Wat denkt u?
Ik begrijp je.
Goed.
Ik tel tot drie.
Eén.
Twee.
Daar is de politie.
Of, erger voor jou, Duitse soldaten.
Wil je wachten tot je omsingeld bent?
Wat is er gebeurd?
Kreeg je mijn bericht? - Ja.
Je bent niet alleen gekomen. - Jij ook niet.
Dat is Spex. Hij vertrouwt je niet.
Ik heb een mededeling en moet meteen een antwoord hebben.
Er is overmorgen een vergadering in Stockholm, om 10 uur.
Wat willen ze? - Dat weet ik niet.
Wie gaat er zijn?
Spex en een man van de Vrijheidsraad...
...en Winther.
Aksel? - Ja.
Hij is vrijgesproken.
Ik ga er niet heen.
Je moet, Bent.
Ga met ze praten, hoor wat ze te zeggen hebben.
Dat is belangrijk, versta je?
Ik wou de persoon zijn die je dit vertelde.
Ik wou je zien.
Zien dat je oké was. - Ik ben oké.
Ik zal ze zeggen dat je komt.
Goedenavond, heren. - Werken jullie terug voor Winther?
Nee, we zitten in het leger nu. Dat betaalt goed.
Ik moet wel even jullie uitrusting in beslag nemen.
Het is me een eer.
Ik vertegenwoordig de Vrijheidsraad. Men noemt mij De Baron.
Jullie kennen Spex, en Aksel Winther.
Politieadvocaat Winther vertegenwoordigt de Amerikaanse troepen.
Interessant.
We zullen beginnen met wat goed nieuws.
Er is bijna een doorbraak in de onderhandelingen met de Duitsers...
...over een einde aan de volksopstand.
Het wordt een grote overwinning voor het volk. Het uitgangsverbod is opgeheven.
De SS trekken weg... - als de rust aan beide kanten behouden blijft.
Luisteren jullie?
Weet iedereen hier wat Winther gedaan heeft?
Hij beval ons onschuldige mensen te liquideren. Oude vrienden die hem konden hinderen.
Hoe durf je?
Ik heb alles gedaan om onze kleine natie aan de geallieerde kant te krijgen.
Welke oude vrienden, Vlam? - Gilbert, een Duitse verzetsstrijder
Ketty Selmer, Deens boodschapper. - Een Duitse verzetsstrijder?
De geallieerden erkennen geen enkele Duitse verzetsbeweging.
Die bestaan niet. - Dat is niet bewezen.
Maar Selmers geval was een fout. Dat heeft Winther al uitgelegd.
Een simpel misverstand.
Misverstand. Sorry. Een misverstand.
Dus wanneer ik jou zo meteen door je kop schiet...
...dan is dat een spijtig foutje.
Zijn we het daarover eens?
Ik...
Ik bewonder je, Vlam.
Maar de oorlog kan verwarrend zijn. Dat weten jullie wel al.
Zoveel verschillende informatie.
Het slimste wat men kan doen...
...is het hoofd koel houden.
De Vrijheidsraad weet alleszins niets van onterechte liquideringen.
Dus, met jullie toestemming, kan de vergadering verder gaan.
Ben je communist, Faurschou? - Nee.
Dan moeten we eens praten.
We kunnen je een officierspositie aanbieden. Wat vind je daarvan?
Je krijgt het bevel over 10.000 man in Kopenhagen.
En een kapiteinsgraad. - Kapitein?
Kijk eens aan, Bent. Bedenk je eens...
Ofwel vechten jullie samen met de Britten, als de Duitsers zich niet overgeven...
...ofwel tegen het Rode Leger, als dat hier voor de Britten arriveert.
De democratie moet in ieder geval overleven. En we willen graag jullie namen gebruiken.
Mijn naam? Waarom? - We hebben helden nodig.
Om mensen via voordrachten in scholen en verenigingen,
en grootse openbare toespraken,
iets bij te brengen over de zelfopoffering tijdens de bezetting.
En jullie zijn daar een perfect voorbeeld van.
En Joergen? - Hij wordt tweede in rang. Luitenant?
Wat was jij? - Kapitein.
Dan wil ik ook graag kapitein zijn.
Dan niet, bedankt.
We tolereren jullie gewelddadige acties niet langer. Jullie brengen iedereen in gevaar.
In een oorlog doodt men zijn tegenstanders.
Ik wil Hoffmann. Daarna kunnen we over die officiersposities praten.
Dat is uitgesloten. - Ik respecteer jullie standpunt.
Maar Hoffmann...
Daar komt niets goeds van. - Dat zullen we wel zien.
We kunnen jullie op andere manieren stoppen.
Ik verontschuldig me namens Spex. Dat was ongehoord.
Deze dossiers bevatten de naam van een verrader in jullie organisatie.
Tot waar ga je? - Asserbo.
Pak aan. Als een bewijs van onze goede wil.
Hebben jullie een foto van hem? Nee, enkel zijn naam en adres.
Ik moet pissen. - Ja, ik ook.
Sorry.
En nu?
Nu ga ik met m'n vader praten.
Is het lang geleden? - Drie jaar.
Wacht hier.
Hallo, vader.
Wil je een glas wijn?
Waarom ben je hier? - Om mijn vader te bezoeken.
Niet overdrijven, hé. Wat wil je?
Je hebt veel Duitse gasten.
De gasten kiezen het hotel, niet omgekeerd.
Ik heb gehoord dat Hoffmann hier vaak komt. - De Gestapo-chef?
Dat kan ik zo niet zeggen. - Ik wil met hem praten.
Hij lijkt een sympathiek man...
En een moordenaar voor de bezetter.
Ja...dat ook.
Heb je hen graag? - "Hen"?
Al het prachtige dat de Duitse cultuur met zich meebrengt, bewonder ik.
Maar hen? Nee.
Spijtig voor jou dat de oorlog aan het keren is.
Luister je niet? Ik probeer gewoon te overleven.
Je bent te jong om dat te verstaan.
En jij, met jouw achtergrond en verstand...
Jij had beter gekund dan gewoon mensen neerschieten.
Maar je bent nu een held.
Luister.
Als jij mij goed afschildert bij je communistische vriendjes,
en belooft Hoffmann niet hier in het hotel te vermoorden,
dan vertel ik je wat ik weet.
Afgesproken?
Hoffmann komt hier met zijn familie en met zijn maîtresse.
Hij heeft altijd vier lijfwachten in zijn buurt.
Ik weet nooit wanneer ze komen, tot op het laatste moment.
De veiligheidsdienst vroeg me in zijn kringen binnen te dringen.
Ik volg gewoon bevelen op.
"Liefste Ketty, bedankt voor gisteren. Je was betoverend."
"Jouw lach maakt me gelukkig."
"Je Karl Heinz."
Voornamen...
Dit draait niet om jou en mij.
Dit is groter. Mijn werk vereist offers. Zij vragen iets, ik doe het.
Vroegen ze je ook om met mij te slapen?
Nee, natuurlijk niet.
Dat gebeurde gewoon. - Echt?
Bent, luister. Hoffmann betekent niets voor me.
Jij wel.
Begrijp je dat?
Vertel me wat voor auto hij heeft en welke weg hij neemt naar het Dagmarhuis.
En zijn nummerplaat. - Vraag me dat niet.
Je hebt me beloofd zoiets niet te vragen.
Je hebt het beloofd.
Bent...
Ik hou van je. Weet je dat?
Dit helpt niemand verder.
Als ik het je vertel...
...ga je dan mee naar Stockholm?
We gaan samen naar Stockholm en komen nooit meer terug.
Beloof je me dat?
Beloof het.
In oneven weken rijdt hij met een kleine zwarte Opel Cadet.
23 34 5
In even weken een grote Mercedes. 44 19 3
Zijn route varieert.
Soms neemt hij Roskildevej...
...andere keren Vigerslevvej.
Dit is Hoffmann niet.
Oh nee...
Alles komt in orde.
Het komt wel in orde, niet bang zijn.
Het komt in orde.
Liefste Bent,
Hoffmann heeft me ontmaskerd.
Ik ga naar Stockholm.
Ik hoop en vertrouw erop dat je ook komt.
Hij is gestorven.
Hij bleef me aankijken.
Ik had hem in mijn armen en hij keek naar mij.
Ik zag dat hij iets wou zeggen...
...maar hij kon niet.
Hij was dood voor we er waren.
Heb je die politie-uniformen nog steeds?
Laten we naar het Dagmarhuis gaan. Daar vragen we naar Hoffmann.
Dat moeten we doen.
We raken nooit binnen. En als dat wel lukt, raken we nooit meer buiten.
Dank u, ga maar door. Volgende, kom!
Verdomme.
Ik dacht dat die de stad waren uitgezet.
Halt!
Uit de auto!
Eruit!
Eruit, ben je doof? Op de grond!
In de wagen!
Draai je om!
Kom op, erin.
Kom op!
Sneller, verdomme!
Zet deze twee daar maar. - Zet jullie tegen de muur.
Gezicht naar de muur. Voeten minstens een meter van elkaar!
Wat gebeurt er?
Ze hebben heel het korps opgepakt.
We gaan naar een concentratiekamp. Stank voor dank.
Heb je je Baby Browning nog? - In m'n laars.
Jij? - Ja.
Zo meteen spring ik over dit hek en ren jij weg.
Tot ziens, Bent.
Terug in de rij daar!
Bel een ziekenwagen!
Breng hem weg!
Water.
- Hou je mond!
Water. - Geef hem verdomme wat water!
Het ligt achteraan!
Charlottenlund, ten noorden van Kopenhagen Oktober 1944
Hoe voel je je?
Goed.
Spijtig dat ik moest worden neergeschoten, voor ik door jou verzorgd kon worden.
Zo.
Ik moet de gevangenis in, Marie. De gevangenis?
Dat denk ik niet. - Jawel.
Ik moet het gevang in voor wat ik gedaan heb.
Zodra dit over is, dan...
Weet je wat ik gedaan heb?
Nee.
Het komt wel in orde.
Morgen kom ik terug.
Pas goed op jezelf, Joergen.
Naar de kelder. Haast je!
Doe de deur open! Hoor je?
Doe de deur open!
Doe open!
Vlam?
Hoor je me? Zeg iets!
Ga melk halen!
Hou op!
Waar denken jullie mee bezig te zijn?
Schamen jullie je niet?
Bedek hen! - Ja, chef.
Hier is de betalingsopdracht voor de 20.000kr.
Je kan het geld morgen afhalen.
We vonden een brief bij hem thuis.
Hij is aan jou gericht.
Weet je nog toen ze kwamen?
Herinner je je die negende april?
Ik geloof dat je het nog wel weet.
Iedereen weet het nog.
Ik heb nagedacht en nagedacht...
En wat ze ook zeggen, ik geloof niet dat jij het was.
Zo ben je niet.
Waar staan we nadien, nadat dit alles voorbij is?
Ik weet het niet.
Is er een weg terug?
Is er een weg voorwaarts?
Misschien.
Misschien niet.
Op dit ogenblik, ben ik enkel De Vlam.
Na de Bevrijding kregen De Vlam en De Citroen een grootse begrafenisdienst in Kopenhagen.
De dagen nadien stonden hun kisten zij aan zij in de Holmens Kerk.
Enkele maanden later overleed De Vlams vader.
In 1951 kreeg De Citroen een medaille van de Amerikaanse president:
de 'Medal of Freedom' voor zijn heldenmoed tijdens de oorlog.
Zijn moeder ontving de medaille namens hem.
Later kreeg De Vlam dezelfde eerbetuiging.
Bodil, De Citroens vrouw, vluchtte naar Zweden, waar ze een dochter kreeg, Lone.
Na de Bevrijding verhuisde ze naar een huisje net buiten Kopenhagen,
en leefde daar jaren, alleen met haar dochters.
De dood van De Citroen bleef al die jaren een grote invloed hebben op hun leven.
Na De Vlams dood verhuisde Ketty naar Stockholm.
Later ging ze in Mallorca wonen, waar ze stierf rond haar 95ste.
Nooit repte ze een woord over De Vlam.
Vertaald door: -yoko- Aanpassingen: Goffini